Κι έτσι έγινε. Η Αννα Βασιλείου προσπάθησε να είναι εκείνη που θα έπαιρνε αυτή τη φορά τη νίκη, όμως, η αδελφή της Ειρήνη είχε άλλη άποψη. Λίγα μέτρα πριν το τερματισμό και παρά την κούραση όχι μόνο εκείνης της κούρσας, αλλά και του προκριματικού που είχε προηγηθεί βρήκε τη δύναμη και έκανε το φίνις που της έδωσε τη νίκη. Αλλη μία νίκη στη φετινή σεζόν. Οι δύο τους έχουν μάθει να συνυπάρχουν αγωνιστικά πολλά χρόνια τώρα. Εχουν μάθει η μία να κυνηγά την άλλη, δίχως να έχει καμία σημασία το κοινό dna και το γεγονός ότι ήρθα στη ζωή με μόλις λίγα δευτερόλεπτα διαφορά.

"Την είδα να είναι μπροστά και το μόνο που σκέφτηκα ήταν "πρέπει να την φτάσω". Για εμένα εκείνη τη στιγμή δεν ήταν η αδελφή μου, ήταν η αθλήτρια που βρισκόταν μπροστά μου", εξήγησε η Ειρήνη Βασιλείου που τις τελευταίες ημέρες, ύστερα από την επίτευξη του ολυμπιακού ορίου ζει μαγικές στιγμές. "Δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμη. Το βλέπαμε και στην προπόνηση ότι ήταν εφικτός ένας χρόνο στο όριο, όμως, όταν τελικά το πετυχαίνεις είναι αλλιώς", συμπλήρωσε η αθλήτρια του Αρη Βισκαδουράκη, παράλληλα με την προπόνηση δουλεύει σε επενδυτική εταιρεία στο Ηράκλειο. 

"Τώρα ο στόχος ήρθε. Δεν θέλω να επαναπαυτώ σε αυτό, αλλά θέλω να βάλω το κάτι παραπάνω. Μια αξιοπρεπή παρουσία τόσο στο Αμστερνταμ όσο και στο Ρίο. Οι στόχοι αλλάζουν κάθε φορά και η αλήθεια είναι πως μου αρέσει να βάζω δύσκολους στόχους", είπε.